team

De Stichting Wegrace Promotie Nederland, kortweg SWPN genaamd, heeft zich tot doel gesteld jonge motorcoureurs te ondersteunen en te begeleiden naar een positie in de top van de Nederlandse motorwegrace klassen. De basis van de SWPN wordt gevormd door een aantal Betuwse ondernemers, welke zich tot doel hebben gesteld fondsen te werven voor het ondersteunen van de motor wegrace sport.De leden van de stichting zijn allen enthousiaste motorsport liefhebbers met oog voor talent en met de nodige ervaring in het wegrace segment.  Momenteel ondersteunt de SWPN jonge rijders in hun deelname aan het team van de Stichting Racen Tegen Kanker.
     
Rob Hakvoort: “Op de rest van deze site ben ik binnenstebuiten gekeerd en kunnen jullie alle info over mij terug vinden. Bij deze wil ik dus het woord overdragen aan de rest van ons team welke altijd voor me klaar staan!”
     

Richard Peters: “Mijn naam is Richard Peters, 28 jaar en ik woon in Leusden. Ik ben papa van de twee mooiste dochters van de wereld genaamd Daan en Nova. Ik woon samen met mijn vriendin Yvonne.

Door de weeks ben ik werkzaam als 1ste monteur bij BMW in Amersfoort. Mijn hobby’s zijn natuurlijk mijn vriendin en dochters maar verder ook auto’s en motoren en vroeger vooral de Formule 1. Ik heb een aantal jaren actief gekart maar voor iemand die full-time werkt is het bijna niet te combineren plus dat de financiën in de kart wereld bijna niet rond te breien zijn.

Ruim 20 jaar geleden verhuisde mijn ouders naar een nieuwbouwwijk in Leusden, net als Rob zijn ouders. Voor zover als onze herinnering reikt zijn waren we gelijk vrienden en hebben nog nooit woorden met elkaar gehad haha. Na het stoppen van mijn kart avontuur had ik weer wat vrije uurtjes. De auto en motorsport bleef trekken en inmiddels was Rob van het crossen overgestapt naar het wegracen. Na een aantal keer te hebben gekeken en geholpen te hebben, besloten we met ze alle dat ik Rob zijn vaste monteur zou worden tijdens de raceweekenden. In de Supermono was het altijd vreselijk veel sleutelen, motorblokken die versleten waren binnen 500 km en noem maar op. Inmiddels na 8 seizoenen hebben we een sterk team opgebouwd en weet iedereen wat hij moet doen. We hebben veel succes geboekt maar ook veel tegenslag moeten overwinnen. De overstap naar de Superbikes in 2009 was fantastisch. Samen met Martin gaan we er in 2011 weer voor zorgen dat de BMW s 1000 rr er elke wedstrijd weer perfect bijstaat zodat Rob een goede prestatie kan leveren.”

  
     
Martin Elzendoorn: “Hallo, ik ben Martin Elzendoorn, 26 jaar en ik woon in Amersfoort. Ik ben werkzaam bij Citroen in Amersfoort als 1ste monteur. Ik kwam jaren geleden in contact met Richard omdat onze vaders elkaar kende van het werk. De passie voor Auto, motorsport en snelheid zat er ook bij mij vroeg in en zo ging ik regelmatig met Richard mee naar het karten. Toen jaren geleden naar de MTS in Apeldoorn ging waar Richard toen al een jaar zat, bleek Rob ook naar de MTS te gaan en zo spraken we elkaar steeds meer. Ook ik ging regelmatig mee kijken naar de wedstrijden en al snel begon het bij mij ook te kriebelen. Toen het team besloot over te stappen naar de Superbikes en aangaf er graag een extra monteur bij te willen duurde het bij mij niet lang en besloot ik om op het aanbod in te gaan. Inmiddels hebben we er al 2 seizoenen opzitten en zijn we klaar voor 2011, we gaan voor een plek binnen de top 5 en hopen Rob vaak op het podium te zien!!.”  
     
Theo Hakvoort: “Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden dat ik zelf races meereed in het Nederlands Kampioenschap. Ik ben ooit begonnen in de sportklasse en uiteindelijk heb ik mijn raceavontuur afgesloten met 2 jaar in de Supermono. Rob stond toen als klein ventje elke wedstrijd langs de baan te kijken en het was iets wat we altijd samen deden. Het kon dan ook niet anders of hij zou ooit zelf op een tweewieler stappen. Mijn vrouw Vera en ik hebben het (on)geluk een handje geholpen en zo kreeg Rob van op 11 jarige leeftijd van Sinterklaas zijn eerste crossmotor. Een oude Honda CR 80cc kleine wielen waarin hij mee ging rijden in het clubkampioenschap op Lelystad. Na een aantal jaren te hebben gecrost op verschillende niveaus op verschillende motoren zaten we eind 2002 samen op de bank en stelde ik de vraag: “Lijkt het je niet wat om op het asfalt verder te gaan?”  Ik had het nog niet uitgesproken en binnen een paar weken waren de plannen uitgewerkt, de eerste sponsoortjes binnen en kochten we de eerste Supermono wegracer. Inmiddels waren de rollen omgedraaid en kwam zoonlief op het circuit voorbij gedaverd terwijl nu vaders trouw langs de baan stond met als enige verschil dat ik mijn tranen in bedwang kon houden als hij een keertje achterstevoren voorbij kwam schuiven. Inmiddels 8 seizoenen verder, 2 Nederlandse Supermono titels op zak,  een 3e positie in de eindstand van het EK Supermono en afgelopen seizoen hebben wedstrijden gehad in de Superbikes waarbij geknokt werd voor het podium en een 14e plaats in de eindstand. Volgens jaar gaan we knokken voor de top 5 en hopen zoveel mogelijk podiums binnen te slepen.